خبرهای ویژه

» یادداشتها » علت تعطیلی ایام مهم /غلامرضا فدایی

تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۰۹/۲۴ - ۱۵:۰۷

 کد خبر: 11708

علت تعطیلی ایام مهم /غلامرضا فدایی

معمولا در کشور ما همانند بسیاری از کشور های دنیا ایام خاص را تعطیل می کنند. من آغاز و دلیل این تعطیلی ها را درسازمانها و ادارات هر چه گشتم پیدا نکردم.

علت تعطیلی ایام مهم /غلامرضا فدایی

به نظرم رسید که در پی انقلاب صنعتی در اروپا که به کارگران سخت میگرفتند و از آنها کار فراوان میکشیدند برای اینکه احتمالا به زندگی شخصی خودشان برسند ایامی را از جمله شنبه و یکشنبه را تعطیل کردند و یا به این بهانه و برای تجلیل از اتفاقات تاریخی آن ایام را هم به آن افزودند.

خوب در هر حال در دنیای شلوغ و پر مسئله دنیای فعلی، این تعطیلات ممکن است توجیه داشته باشد. اما به نظر می رسد برای ما که اعتقادی به کار و تلاش داریم البته اگر زمینه کاری برایمان گذاشته باشند بزرگترین تفریح کار است. و این از کلمات قصار حضرت علی است. واقع امر این است که اگر کاری با انگیزه شروع شده باشد و یا کسی به کار خودش اعتقاد و علاقه داشته، و یا خدمتگزاری به مردم برایش فرحبخش باشد حاضر است روز های تعطیل هم کار کند. هر کس علاوه بر کار اداری که وی برای انجام درست آن استخدام شده است کارهایی مطابق با ذوق خود دارد که تازه پس از فراغ از کار اداری بی وقفه به دنبال انجام آن می رود. حتی ممکن است از تفریحات خود هم برای انجام آن صرفنظر کند.

در کشور ما که کمتر چیزی سر جای خودش هست این مسئله هم دردسر ساز شده است. تعطیلی کار و اداره را رهایی از زندان و قفس تلقی می کنیم و یا اگر نکنیم از امکانات اداری برای انجام کار شخصی استفاده می¬کنیم و در هر دو حال بیگانگی خود را با کار نشان داده ایم. این به گونه ای است که شاید چون ما کار نداریم یک روز هم اداره تعطیل باشد ضررش برای ملت کمتر است. اغلب اوقات هم بار سفر می بندیم و به با رانندگی های بی ضابطه خود به استقبال مرگ می شتابیم.
البته برای مراسم و اعیاد خاص به منظور بزرگداشت و شرکت در اجتماعات عمومی به منظور تعظیم شعائر و یا یادگیری اگر با برنامه باشد خوب است اما باید حساب شده باشد.

تعطیلی روز شهادت حضرت امام حسن عسکری به بهانه روز تاجگذاری و یا آغاز امامت حضرت مهدی دلیل موجهی ندارد. زیرا اگر این چنین باشد با توجه به اینکه ما برای امامان زنده و مرده قائل نیستیم و همه را زنده می دانیم پس در شهادت همه امامان باید شاد هم باشیم چرابا شهادت آن امام، امام بعدی جانشین شده است. و این توجیه درستی نیست. این مقایسه کردن امامان باشاهان و امپراطوران است. تازه همانها هم اگر پدر و پسر باشند هرگز اجازه نخواهند مرگ پدر را با تاجگذاری پسر همزمان کنند و جشن و عزا را با هم بگیرند.


برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.


دسته بندی : یادداشتها
ارسال دیدگاه